คิดถึงบาเซโลนาจัง คิดถึงผู้คน คิดถึงถนน คิดถึงแสงแดด และท้องฟ้า รวมทั้งแสงไฟของห้องชั้นบนที่เปิดไว้ไม่มีวันดับของเพื่อนบ้านด้วย แสงไฟที่ส่องให้เห็นเก้าอี้ตัวเดียวที่วางพิงผนังไว้ แต่ไม่เคยเห็นใครมานั่งสักคน ระเบียงห้องที่บ้าน บรรยากาศตอนกลางวันที่มีแดดสว่างๆส่องผ่านกระจกที่ถูกฝุ่นจับเป็นคราบขาวๆอยู่ข้างนอก กรองแสงช่วงก่อนเข้าฤดูร้อนให้มาสร้างความร้อนอยู่ในบ้าน กลิ่นของซุปหอมๆที่คนอื่นต้มไว้ และน้ำชาหอมๆใส่น้ำผึ้งที่อยู่ในถ้วยร้อนๆที่วางอยู่ข้างๆ ฤดูร้อนของบาเซโลนาที่ฉันคิดถึง ที่ฉันรู้จักเพียงแค่เสี้ยวนึง บรรยากาศแห่งการเพ้อฝัน การได้มองดูชีวิตของคนอื่น และน้ำชาปลอบใจตัวเอง
แล้วกลิ่นจากชากล่องนี้ที่พกกลับมาก็ทำให้หวนคิดถึงบรรยากาศของบ้านที่นั่นเสมอ
ส่วนชากล่องนี้นี่น่ากินจัง ลูกแพร์กับแบล๊กเบอรี่ ไม่เห็นมีขายที่ไหนเลย!!
ทำใจไม่ลง
8 26 08
