Alice in Waterland

Thu 12 17 09
words searched: portrait textile
results:...

การค้นหาประจำวัน เริ่มจากคำที่คุ้นเคยอย่าง textile และเพิ่มคำที่เฉพาะเจาะจงลงไปอย่าง portrait ทำให้ได้ไปเจอสิ่งมหัศจรรย์เข้าอย่างบังเอิญอีกแล้ว







ว้าว..
โปรเจคถ่ายภาพใต้น้ำAlice in Waterlandของ Elena Kalis ศิลปินช่างภาพชาวรัสเซียที่ไปใช้ชีวิตอยู่ที่เกาะบาฮามาสนานถึง10ปี อยู่กับน้ำอยู่กับทะเล เลยถ่ายรูปใต้น้ำเป็นชีวิต ผลงานชุดนี้ได้ลูกสาวมาเป็นนางแบบ เหมาะเจาะกับบทของอลิสพอดิบพอดี ไปตามชมอลิสเวอร์ชั่นใต้น้ำและภาพถ่ายอื่นๆของ Elena ได้ที่ http://www.elenakalisphoto.com/# และ http://www.yatzer.com/1886_alice_in_waterland_by_elena_kalis

ฮืมมมม ..ความฝันใต้น้ำทะเลสีฟ้าหลากหลายเฉด...

petit-point

"สีเหมือนงานfolkเกาหลีเลย"
...
11 11 09

ในโลกใบเล็กของเด็กน้อย

...
งานทอชิ้นเล็ก เกี่ยวกับโลกของเด็ก เด็กคนนั้นคือฉัน
ภาพที่ต้องทอ ก่อให้เกิดร่องรอยของการเพิ่ม เติม ให้เต็ม
ถัก และปัก ต่อเติม เสริมในสิ่งที่ไม่จำเป็น
อาจไม่มีใครเห็น แต่ฉันรู้ ถึงการมีอยู่
ของเรื่องราวเล็กๆ ความรู้สึกที่พิเศษ ที่มีอยู่ทั่วไป

อาจไม่มีใครเห็น ไม่ใส่ใจ ไม่รับรู้ ในสิ่งที่ฉันเป็น
อำนาจพิเศษ ในการสรรค์สร้างเรื่องราวบางอย่างภายในจิตใจ
ความทรงจำกับความรู้สึก ความต้องการและความหวังที่ค่อยๆเติบโต
ก้าวไปอย่างช้าๆ หวังว่าจะมั่นคง

9 19 09

อยากช้อปปิ้ง...

ถ้าเกิดอยากช้อปปิ้งก็คงต้องไปเดินเล่น ไปเดินดู แล้วก็ได้แต่ดูๆๆ หรือไม่ก็มาดูในเน็ต แล้วก็เพ้อเจ้อไปได้เรื่อยๆเลย...
10 7 08

ช่วงเวลาที่ไม่รู้ว่ารอคอยให้มาถึง ผ่านไป หรือเป็นอยู่..

จะหมดไปอีกแล้วหนึ่งเดือน เมื่อช่วงต้นเดือนนี้ได้เที่ยวเล่นสนุกสนานจนสาแก่ใจ แต่พอเริ่มลงมือทำงานปุ๊บเวลาก็หมดไปจนไม่ได้ทำอะไรอย่างอื่น หรือออกไปไหนเลย รู้สึกว่ามีหนังที่อยากดู มีเทศกาลที่อยากไป มีคอนเสิร์ต แล้วก็มีปาร์ตี้ แต่พอรู้ว่ามีงานต้องส่ง ก็กลายเป็นว่ามีกังวลเหมือนเอาภูเขามาทับอก แต่พอทำงานเสร็จแล้วส่งทันเวลา ภูเขาลูกนั้นก็หายไป ความรื่นเริงก็กลับมา แล้วเวลาก็เข้าใกล้ช่วงปิดเทอมเข้าไปทุกที ช่างเหมือนเด็กน้อยที่เฝ้ารอคอยวันหยุด ถึงแม้ว่าเทอมนี้หยุดหรือเรียนก็ไม่ค่อยต่าง เพราะว่าไปเรียนน้อยเหลือเกิน รู้สึกว่าตัวเองขาดสังคมเข้าไปทุกทีๆ แต่จริงๆแล้วในวันธรรมดาก็ไม่ค่อยมีที่ไหนที่น่าไป การทำงานจริงๆก็เลยเป็นการฆ่าเวลาที่ดีอย่างหนึ่ง พอรู้สึกตัวอีกทีก็จะได้เป็นอิสระได้ออกเดินทางได้แล้วสิ!

โอ๊ย ไม่รู้ว่าวันนี้เขียนอะไรวกวน รู้แต่ว่าดีใจที่ส่งงานเสร็จ ฉันมีอะไรที่อยากเล่นตั้งเยอะ อยากทำงาน อยากเดินทาง อยากพบเจอผู้คน โอ้..ไม่อยากอยู่บ้านเลย อยากมีสตูดิโอที่ได้ทำงานแล้วอยู่กับคนอื่นจังเลย แบบนี้คงจะดีที่สุดเลย

พอก่อนดีกว่า
9 29 08

ภาพของห้องที่อยู่ในหัว

เวลามองออกนอกหน้าต่างแล้วจะอยากเปลี่ยนภาพท้องฟ้าสีเทา กับตึกสูงให้กลายเป็นฟ้าใสๆ กับแดดสวยๆแล้วก็ต้นไม้เขียวๆ อยากมีห้องที่มีหน้าต่างบานใหญ่ พร้อมกับวิวที่มองออกไปแล้วเห็นชีวิตผู้คน ถ้าสามารถเลือกเข้าไปอยู่ให้ห้องโล่งๆแล้วตกแต่งให้ได้ดั่งใจ คงสนุกไม่น้อย นึกถึงภาพห้องนอนที่เคยเปิดเจอในหนังสือของกงพัฒน์เมื่อนานมาแล้ว ภาพนั้นก็กลับเข้ามาในหัว แล้วก็ กลายเป็นห้องที่อยากได้ คิดถึงความฝันที่ล่องลอย ภาพที่อยากเห็น..





เพ้อเจ้ออ่ะ
9 3 08

กลิ่นไอฤดูร้อนที่หายไป

ห่างหายไปนานมาก เพราะว่าตั้งแต่กลับบ้านมาก็ยังไม่มีอารมณ์ที่จะขีดเขียนใดๆ นั่นรวมไปถึงการลงมือขีดเขียนสิ่งที่ดูจริงจังที่เรียกว่าการงานด้วย ซึ่งก็ไม่ได้ขยับไปไหนเลย ช่างเป็นเรื่องที่น่าเศร้า เรามันว่างจัด พูดออกมาได้ไงเต็มปากเต็มคำ เฮ้อออออ...

คิดถึงบาเซโลนาจัง คิดถึงผู้คน คิดถึงถนน คิดถึงแสงแดด และท้องฟ้า รวมทั้งแสงไฟของห้องชั้นบนที่เปิดไว้ไม่มีวันดับของเพื่อนบ้านด้วย แสงไฟที่ส่องให้เห็นเก้าอี้ตัวเดียวที่วางพิงผนังไว้ แต่ไม่เคยเห็นใครมานั่งสักคน ระเบียงห้องที่บ้าน บรรยากาศตอนกลางวันที่มีแดดสว่างๆส่องผ่านกระจกที่ถูกฝุ่นจับเป็นคราบขาวๆอยู่ข้างนอก กรองแสงช่วงก่อนเข้าฤดูร้อนให้มาสร้างความร้อนอยู่ในบ้าน กลิ่นของซุปหอมๆที่คนอื่นต้มไว้ และน้ำชาหอมๆใส่น้ำผึ้งที่อยู่ในถ้วยร้อนๆที่วางอยู่ข้างๆ ฤดูร้อนของบาเซโลนาที่ฉันคิดถึง ที่ฉันรู้จักเพียงแค่เสี้ยวนึง บรรยากาศแห่งการเพ้อฝัน การได้มองดูชีวิตของคนอื่น และน้ำชาปลอบใจตัวเอง

แล้วกลิ่นจากชากล่องนี้ที่พกกลับมาก็ทำให้หวนคิดถึงบรรยากาศของบ้านที่นั่นเสมอ

ส่วนชากล่องนี้นี่น่ากินจัง ลูกแพร์กับแบล๊กเบอรี่ ไม่เห็นมีขายที่ไหนเลย!!


ทำใจไม่ลง
8 26 08